Fikir
Theodor W. Adorno ile Max Horkheimer'ın 1947 tarihli Aydınlanmanın Diyalektiği'nde ortaya attığı kavram. Film, radyo ve popüler müziğin fabrikadaki mallar gibi standart kalıplarla üretildiğini, izleyiciyi eğlendirirken edilgen bir tüketiciye dönüştürüp düzene uyumu pekiştirdiğini savunur.
