3D yazıcının masamdaki böyle küçük heykelleri, arabaları filan yapmaktan ibaret olmadığını ilk kez bir roketin gövdesine bakarken anladım.
Şu anda izlemekte olduğunuz görüntü 3 boyutlu yazıcıyla basılan bir roket gövdesi. Relativity Space uzay şirketi tarafından büyük oranda 3B yazıcıyla basılan Terran-1 roketi 2023’te uzaya ulaştı; yörüngeye çıkamadı, doğru. Ama o gün bir “çıktı”nın bir “baskı”nın ateşe ve basınca dayanabildiğini tüm dünyaya gösterdi.
Burası Dünya’nın en fazla sayıda adasını barındıran Malay takımadası. Ve burada sıradışı görünmez bir sınır var. Doğası ve sahilleriyle meşhur Bali’den başlayan bu sınır, Filipinlerin güneyine kadar uzanıyor. Birbirinden yalnızca 35 kilometre ayrık olan Bali ve Lombok adası bile adeta iki farklı dünya gibi. Çizginin bu tarafında kaplanlar, gergedanlar, filler, ağaçkakanlar, dünyanın en büyük çiçeği Rafflesia gibi canlılar bulunurken, öbür tarafında bunların hiçbiri yok. Orada kangurular, koalalar, komodo ejderleri ve ornitorenk gibi canlılar var.
Bu gördüğünüz SUV arazi aracı büyüklüğündeki şey yaklaşık 2.8 ton ağırlığında ve bu bir kamera. Bugüne kadar yapılmış en büyük kamera. İçinde 3200 megapiksellik dev bir CCD sensör dizisi var. Çözünürlüğü daha iyi anlatmak için şöyle diyelim. İnsan gözü onun çektiği görüntünün tamamını göremiyor. Hani büyük resmi görmek derler ya. Bu en büyüğü. Yakaladığı tek bir görüntüyü göstermek için yaklaşık 400 tane 4K TV ekranı gerekiyor. Bir basketbol sahası dolusu TV ekranı. Peki neyi çekecek bu kamera? Şimdiye kadarki en büyük ve en ayrıntılı evren videosunu.
“Bir gece rüyamda bir kelebek olduğumu gördüm. Uçuyordum, hafiftim, özgürdüm. Ne bir insan olduğumu biliyordum, ne de başka bir şey düşündüm. Sonra uyandım; bir insan olduğumu hatırladım. Ama şimdi düşünüyorum da: Acaba ben rüyasında kelebek olduğunu gören bir insan mıyım, yoksa insan olduğunu rüyasında gören bir kelebek mi?”
Matrix filminde unutamadığım bir sahne var.
Morpheus’un elinde tuttuğu bir pili Neo’ya gösterdiği sahne.
Aslında senaryonun ilk taslağında bu bir pil değilmiş. Bir CPU’ymuş. Yani “bilgisayarın beyni” diyebileceğimiz işlemci. Ama bu fikri pek çok kişi anlamaz diye değiştirip pil yapmışlar. Yani filmde makineler insanları bir pil olarak kullanıyor. Bir enerji kaynağı olarak.
Bugün size bir adamın hikâyesini anlatacağım.
Bu öyle biri ki, kendini dünyanın en ölümcül yılanlarına ısırttı. Gönüllü olarak. Yüzlerce kez. Bir anlamda kendi bedenini bilimin laboratuvarına dönüştürdü. Birazdan anlatacaklarımı ilk duyduğunuzda belki onun akıl sağlığından şüphe edeceksiniz. Ama sonrasında, kendisinin bizi “insanlığın bir kısmını kurtarabilecek bir bilimsel devrim”in eşiğine getirdiğini fark edeceksiniz.
Bu tuhaf adamın adı Tim Friede.
Neden Kuruyemişler Hep Üste Çıkıyor?
Hiç fark ettiniz mi… Bu paketleri ilk açtığımızda içinden hep böyle bol meyveli, kuruyemişli kısımları geliyor. Mhh lezzetli lezzetli yiyorum. Sonra yiyip yiyip, paketin sonuna doğru geldikçe… Sadece bu kırıntılar kalıyor. Meyve, ceviz falan hiç yok! E nereye gitti bunlar? Bu paketler karıştırılmamış mı? Karıştırılmasa bile yolda sallantıdan karışması, her şeyin eşit dağılması gerekmiyor mu? Yoksa bu bir pazarlama hilesi mi?